In het begin van de twintigste eeuw verschoof de rol van onderwijs, aangezien onderwijs een vaste plaats kreeg in het leven van kinderen. In België werd op 19 mei 1914 de leerplicht ingevoerd voor kinderen vanaf zes jaar, in principe tot hun veertiende (ACOD LRB, 2023). Toch bleven veel kinderen meehelpen op het land of bijdragen aan het gezinsinkomen (Industriemuseum, z.d.).

In de tweede helft van de twintigste eeuw werd de leerplicht in België verder uitgebreid. In 1953 werd de leerplicht opgetrokken tot vijftien jaar en in 1983 tot achttien jaar (Industriemuseum, z.d.). Vanaf de jaren 1950 stijgen de lonen en moeten kinderen geen buitenshuis betaalde arbeid meer doen. Dat had als gevolg dat de jongeren langer binnen het onderwijssysteem verbleven en dat school een steeds belangrijkere factor werd in hun dagelijkse leven.

• Dit wijst op een verschuiving in sociale verwachtingen. Waar eerder arbeid en gehoorzaamheid centraal stonden, kwamen schooldeelname en het doorlopen van een schoolloopbaan steeds sterker op de voorgrond. Doordat jongeren langer leerplichtig waren en minder buitenshuis werkten, werd school voor meer jongeren de centrale plaats waar zij moesten voldoen aan maatschappelijke verwachtingen. Vanuit dat perspectief kan dit worden gezien als een toename van sociale druk die zich steeds meer concentreerde rond schooldeelname en schoolloopbaan.