Leerkrachten bevinden zich steeds vaker in een spanningsveld tussen cognitieve leerdoelen en het waarborgen van het welbevinden van hun leerlingen. Ze ervaren negatieve effecten van prestatiedruk en sociale vergelijking, maar beschikken niet altijd over de tijd of middelen om hierop in te grijpen (Tourne & De Pauw, 2022). Bovendien blijkt dat leerlingen soms ongelijk worden beoordeeld door socio-culturele bias in evaluaties en oriëntaties. Volgens Nicaise (2008) lijken deze testen vaak objectief, maar ze zijn meestal afgestemd op middenklassevoorkennis.

Tegelijk biedt deze evolutie kansen, omdat leerkrachten meer inzetten op sociale vaardigheden en het versterken van het zelfbeeld van leerlingen (AP Hogeschool, z.d., fiche Stijgende sociale druk op kinderen en jongeren, p. 11).

Voor de leerkracht betekent dit als uitdaging dat die vanuit het principe van proportioneel universalisme onderwijs als een vorm van zorg beschouwt: elk kind krijgt gelijke kansen, maar wie meer nood heeft, krijgt ook meer ondersteuning (Binon et. al, 2025e).